maandag ochtend blues

op maandagmorgen haast ik mij
door kille koude straten
een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij
duikt op een plastic bakje friet

met een hoofd als een vergieten
en een hart vol gaten
loop ik door en door en door
die kille koude straten

marije, 13-04-2004

in een moederschoot

fragiel
een enkel ijskristalletje
kwetsbaar
klaproos in wervelstorm
vlucht ik angstig
in ronde hoeken

steeds op het nippertje
weg van gehaaste voeten
die alfabetisch
lexicografisch
bestuurd door een computerziel
mijn voelen

in punten vertalen
waardoor mijn kwetsbaarheid
onder de hardheid
van hun zolen
zo groot wordt
dat ik alleen nog maar kan leven

in een moederschoot

marije, 24-03-2004

een mensbeeld zo verschraald

waar was ik toen de dollar mij de macht ontnam
en slinks en sluw tot koning werd gekroond
waar was ik toen emotie werd gehoond
materie in de plaats van mededogen kwam

waar was ik toen - een mensbeeld zo verschraald
in naam des konings dood en verderf ging zaaien
moraal hoog in het vaandel ging verdraaien
en liefde grondig door het slijk gehaald

met bloed besmeurd van angst doordrenkt
en voortgedreven
mij tot op het bot zo heeft gekleurd
dat ik mijzelf heb weggegeven

nu ben ik angst en ook myserie
ben ik van mijzelf gevlucht
en de God van de materie
verspreidt een weeë lijkenlucht

Marije, 01-04-2004

door gespreide vingers

als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer

mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt

mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was
dat is nu zo geschonden...

marije, 01-04-2004

ik wil

lieve fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan

ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen

ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee

ik wil vuur en water temmen
vliegen als een leeuwerik
de orkanen overstemmen
in een eeuwig ogenblik

ik wil beboterd en besuikerd
ik wil gewiegd door zachte wind
ik wil omarmd en vastgehouden
ik wil bewonderd en bemind

ik wil madeliefjes zingen
en ze dragen naar de zee
wil mezelf met jou omringen
en ik wil mijn hondje mee

Schrijver: marije, 03-04-2004

parapluloze hoofden

honderd duizend leugens
regenen zonder waarschuwing
over paraplu loze hoofden

hun vervuilde vergiftigde water
slaat stinkend de naakte waarheid
in bodemloze putten

en nooit genoeg hebbend
luisteren lichamen
naar loze beloften

over zielloze gouden kalveren
honderd duizend lege leugens
kunnen putten niet dempen

zelfs niet nu het verdronken kalf
gevonden is

marije, 24-06-2005

clowns

achter maskers van weemoed
spelen clowns
mijn waarheid in eenzaam spel
ontroerend ontwapenend echt

deinen ze mee
op golven van vreugde en verdriet
spelen ontmenselijking
menselijk acceptabel
roeren in de likkepot van mijn emoties

ontroerend ontwapenend echt
ontmaskerend en spiegelend
leven zij op grote voet
halen dikke rode neuzen op

voor mijn diepste zieleroerselen
ontroerend
ontwapenend echt
relativeren zij mijn bestaan...

marije, 24-06-2005